Γύφτος Στοχαστικός / Σαρακίνα

Πάντα μ’ άρεσε να παρακολουθώ
τους τρελούς και τους αλήτες
έχουν μια ιδιαίτερη γοητεία οι τρελοί και οι αλήτες
διαφέρουν από τους συνηθισμένους ανθρώπους.
Έτσι θα μείνει σ’ όλη του τη ζωή
ένας τρομερός αντιήρωας.
Βρωμιάρης, με τα ξεχαρβαλωμένα παπούτσια
και το ίδιο σακάκι
να καπηλεύεται τη ζωή του μέσα στους δρόμους,
έτοιμος να παραδώσει τα πάντα και να παραδοθεί
σώματι τε και ψυχή επί πινακίω φακής.
Θα κλέβει από τα περίπτερα,
και θα το βάζει στα πόδια
μόλις αντιληφθεί τους άνδρες της Χωροφυλακής.
Από πολιτικά, εθνικιστής, μαρξιστής,
ό,τι τον βολεύει.
Κι αν μπορούσες να βρεις κάποια ευγένεια απάνω του
θα ‘ταν η αναζήτηση του χαμένου καιρού,
«Le temps perdu»
κάθεται σ’ ένα πεζούλι και διαβάζει.
Γύφτος στοχαστικός, γυρεύοντας το νέκταρ της ζωής,
σπαταλά τα θλιβερά αποθέματα της φακής.
Με τη φθορά να διαρρέει στα σαγόνια του,
με τις γυναικείες και τις αντρικές μορφές
στραπατσαρισμένες πάνω στο πρόσωπό του,
με αισθήσεις που μάζεψε από τους δρόμους
                                                          (και τα πορνεία,
να μιλά μόνος του, να παραμιλά,
σιωπηρά …αργοπεθαίνει.