Some thoughts on the science of onanism / Mark Twain

Ο καθωσπρεπισμός – ένας θλιβερός, θλιβερός και υποκριτικός καθωσπρεπισμός – στερεί τη λογοτεχνία από τα δύο σημαντικότερα είδη της παράδοσής της: τις διηγήσεις των ιδιωτικών στιγμών και τις άσεμνες ιστορίες. / Κλέμενς Σάμουελ Λάνχορτ

Το 1879 και σε ηλικία 44 ετών, ο Mark Twain, κληθείς να παρακολουθήσει μια σειρά διαλέξεων των στυλοβατών της αστικής ηθικής του «επιστημονικού» συλλόγου «Stomach Club», στο Παρίσι, ανεβαίνει στο βήμα, παίρνει τον λόγο και εκφωνεί το ακόλουθο κρεσέντο κόντρα στην μάλλον πλήξη και υποκρισία που είχε προηγηθεί από τα λογύδρια των λοιπών ομιλητών. Για την ιστορία, το χειρόγραφο απ’ όπου διάβαζε, δεν εκδόθηκε ποτέ. Ανακαλύφθηκε μετά τον θάνατό του, εκδόθηκε 33 χρόνια μετά απ’ αυτόν (από τον σύλλογο «Μαρκ Τουαίην Αμερικής») σε εξαιρετικά περιορισμένη έκδοση πενήντα αντιτύπων.

 ****************

Ο χαρισματικός προλαλήσας από αυτό εδώ το βήμα σας επέστησε την προσοχή στην «κοινωνική μάστιγα» που αποκαλείται συζυγική απιστία. Ανέλυσε με θαυμαστή ευστοχία το θέμα μέχρι που το εξάντλησε. Τίποτα, μα τίποτα απολύτως δεν απομένει εγώ να προσθέσω. Κι αν αυτή τη στιγμή, έχω καταλάβει τη θέση του, είναι για να συνεχίσω την ιεραποστολή που αυτός ξεκίνησε με στόχο τη διαφύλαξη της Αρετής επισημαίνοντας τους κινδύνους που εγκυμονεί μια άλλη απόλαυση: η απόλαυση εκείνου του είδους της ηδονής που πολλοί συνηθίζουν να ονομάζουν «αυτοκαταστροφική». Με άλλα λόγια θα αναφερθώ σε κάτι που έχω λόγους να πιστεύω πως κι εσείς οι ίδιοι πολύ συχνά ενδίδετε.

Μεγάλοι συγγραφείς ή επιστήμονες ταγμένοι στη διαφύλαξη της Υγείας ή της Ηθικής μας ασχολήθηκαν με ζήλο και μαχητικότητα με το θέμα αυτό, αποδεικνύοντας έτσι συγχρόνως και το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή μας. Άλλοι από αυτούς τάχθηκαν υπέρ κι άλλοι κατά.

Ο Όμηρος στο δεύτερο βιβλίο της Ιλιάδας αναφωνεί: «Αν είναι να μου κόψετε τη μαλακία, καλύτερα να πεθάνω!».

Και ο Καίσαρ παρατηρεί στα Σχόλιά του: «Η μαλακία είναι η πιο καλή παρέα για τον μοναχικό, η πιο καλή φίλη για εκείνον που η κοινωνία έχει παραπετάξει, η πιο μεγάλη ευεργεσία για τον γέροντα. Χάρη σ’ αυτή τη μεγαλειώδη ενασχόληση οι πάμφτωχοι μπορούν κάποιες στιγμές κι αισθάνονται την ευτυχία του πλούσιου».

Ο Ροβινσώνας Κρούσος προσθέτει: «Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω όλα όσα οφείλω σ’ αυτή την τόσο ραφινάτη τέχνη».

Η βασίλισσα Ελισάβετ τη θεωρούσε ως το «φρούριο της παρθενίας».

[…]

Ο αθάνατος Φραγκλίνος τόνισε: «Η μαλακία είναι η μητέρα των εφευρέσεων» και συμπλήρωσε: «Η μαλακά είναι η αντιπροσωπευτικότερη πολιτική πράξη».

Ο Μιχαήλ Άγγελος αλλά και όλοι οι κλασσικοί μαιτρ – κι ας μου επιτραπεί με τον όρο μαιτρ να συμπεριλάβω μια σειρά από τις πιο λαμπρές προσωπικότητες στην ιστορία της ανθρωπότητας – εκφράστηκαν με τρόπο ανάλογο. Είπε ο Μιχαήλ Άγγελος στον Πάπα Ιούλιο τον ΙΙ: «Η ταπεινοφροσύνη βοηθά την ψυχική υγεία, η μόρφωση αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εφόδιο, η αυτοσυγκράτηση αναδεικνύει τον άντρα, αλλά για μια ψυχή που όλοι οι άλλοι τη θεωρούν πραγματικά ανώτερη και φωτισμένη αυτά δεν αποτελούν παρά ατελή κι ασήμαντα υποκατάστατα μια άλλης άσκησης: εκείνης του να μαλακίζεσαι αποτελεσματικά!».

[…]

Όμως και ο κατάλογος των ονομάτων όλων εκείνων που στα λόγια τους την κατακρίνουν και τη μάχονται είναι ατελείωτος. Αυτών που έχουν καταφερθεί με ακαταμάχητα επιχειρήματα και έχουν εκφωνήσει πύρινους λόγους εναντίον της. Δυστυχώς όμως ο χρόνος δεν μας επιτρέπει να αναφερθούμε διεξοδικότερα.

Ο Μπρίγκαμ Γιαγκ, δεύτερος Πρόεδρος της Εκκλησίας των Μορμόνων, που εισήγαγε την πολυγαμία στον χριστιανισμό και ο οποίος, φοβούμενος μήπως κατηγορηθεί ότι ο ίδιος πρώτος δεν εφάρμοζε τη διδασκαλία του, παντρεύτηκε 53 περίπου γυναίκες και απέκτησε 56 παιδιά. Μ’ άλλα λόγια, αυτός ο αδιαφιλονίκητος ειδικός επί θεμάτων μαλακίας δήλωσε: «Ο αυνανισμός συγκρινόμενος με την πραγματική συνουσία έχει τόση διαφορά όση η πυγολαμπίς από την αστραπή».

Ο Εβραίος Σολομών απεφάνθη: «Το μόνο που μπορώ να εκτιμήσω στον αυνανισμό είναι το χαμηλό κόστος του».

[…]

Αλλά και ο μαιτρ της Στατιστικής Άνταμ Σμιθ επισημαίνει σε μια αναφορά του στη Βουλή των Κοινοτήτων: «Κατά τις προσωπικές μου μετρήσεις, το μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής θνησιμότητας οφείλεται σ’ αυτή την ολέθρια συνήθεια».

Ο κ. Δαρβίνος αναγκάστηκε με θλίψη πολλή να αποκηρύξει τη θεωρία του σύμφωνα με τη οποία ο πίθηκος είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ ανθρώπου και κατωτέρων όντων. Θεωρώ εν τούτοις ότι επέδειξε ιδιαίτερη βιασύνη. Ο πίθηκος είναι το μόνο ζώο που εκτός από τον άνθρωπο κατέχει και ασκεί την επιστήμη της μαλακίας. Τι τρανότερη απόδειξη απαιτείται για να αποδειχθεί η από τον πίθηκο καταγωγή μας; Τι άλλο χρειαζόμαστε για να βεβαιωθούμε πως ο πίθηκος είναι αδελφός μας; Μα εξακολουθείτε ακόμη να διαφωνείτε; Δώστε σ’ αυτό το τόσο εκλεπτυσμένο ζώο ένα κατάλληλο ακροατήριο και θα διακόψει αμέσως κάθε άλλη του δραστηριότητα προκειμένου να πιάσε τη μαλακία. Αν προσέξετε δε καλά τις συσπάσεις του προσώπου αυτού του μετά μανίας αυνανιζόμενου πιθήκου, θα ανακαλύψετε ίδια φλόγα εξυπνάδας και ίδια έκσταση ικανοποίησης μ’ εκείνη που έχει ένας άνθρωπος που ηδονίζεται επειδή βρίσκεται μπροστά σε ακροατήριο πρόθυμο να τον ακούσει.

Τα αποτελέσματα της έντονης προτίμησης σ’ αυτή την ολέθρια ενασχόληση είναι ευκόλως ορατά: Προκαλείται μια τάση για επίσημα γεύματα, κοκτέιλ, κάπνισμα πούρων σε κοσμικά φουαγιέ, φιλικές συγκεντρώσεις, διηγήσεις σόκιν ιστοριών και ανεκδότων και κυρίως μια έφεση για μεγαλεπήβολα σχέδια ζωής. Αν η συχνότητα της άσκησης ξεπεράσει ένα όριο, τότε έχουμε απώλεια μνήμης, ανδρικής τιμής, αξιοπρέπειας, συνεργατών και φίλων.

Σε σχέση με όλα τα είδη της σεξουαλικής επαφής η μαλακία υπερτερεί ως προς τα εξής: Ως διασκέδαση διαρκεί ελάχιστα. Ως εργασία είναι υπερβολικά κουραστική. Ως κοινωνική επίδειξη δεν αποφέρει κέρδη. Δεν έχει θέση στην κοσμική ζωή, επειδή στους κύκλους των καλλιεργημένων έχει προ πολλού εξοβελιστεί ως θέμα συζητήσεως. Αυτοί οι τόσο θερμοί υποστηρικτές της εξέλιξης και της προόδου κατάφεραν ο αυνανισμός να αντιμετωπίζεται ως μία πάθηση, κάτι δηλαδή σαν την αεροφαγία και τα επακόλουθά της. Όντως οι έχοντες καλή ανατροφή θεωρούν και τη μαλακία και το κλάσιμο ως δύο ασχολίες απολύτως προσωπικές. Αν και, κατά το σαβουάρ-βιβρ, στη δεύτερη από αυτές, ενδέχεται, υπό τις προϋποθέσεις ότι η παρέα είναι ανδρική και ότι θα ζητηθεί προηγουμένως η σχετική άδεια, η ομήγυρης να άρει το εμπάργκο όσον αφορά τον αναστεναγμό του πισινού.

[…] 

Μετάφραση: Στάθης Σκλαβουνάκος