Σελίν.

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2017, ο εκδοτικός οίκος-μαμούθ Gallimard ανακοινώνει την επανέκδοση τριών έργων του Louis-Ferdinand Céline. Πρόκειται για τα προπαγανδιστικά φυλλάδια σε μορφή βιβλίων (γραμμένα μεταξύ 1937 και 1941) «Bagatelles pour un massacre», «L'école des cadavres» και «Les Beaux draps», έργα τα οποία χαρακτηρίστηκαν από πολλούς, από τότε μέχρι και σήμερα, ως αντικομουνιστικά, αντικομφορμιστικά, αντισημιτικά και όλα του κόσμου τα «αντί» και τα οποία εδώ και δεκαετίες δεν διατίθενται στην λογοτεχνική αγορά. Ο ίδιος ο Σελίν μετά το τέλος του πολέμου και μέχρι το τέλος της ζωής του αρνήθηκε πεισματικά να εκδώσει οποιοδήποτε από τα τρία αυτά βιβλία. Νόμιμη κληρονόμος του έργου του, η 105 χρόνων σήμερα γυναίκα του, Lucette Destouches, εδώ και δεκαετίες αρνούνταν να δώσει την συγκατάθεσή της για την επανέκδοσή τους, ώσπου ξαφνικά και κάπως αιφνιδιαστικά πριν λίγο καιρό αλλάζει γνώμη. Ο εκδοτικός οίκος-μαμούθ ανακοινώνει την έκδοσή τους την προσεχή άνοιξη και ναι, είναι άξιο απορίας πώς και γιατί η αιωνόβια πια σύζυγος του Σελίν αποφασίζει μετά από δεκαετίες και γνωρίζοντας πως ο σύζυγός της ενόσω ήταν εν ζωή αρνήθηκε την έκδοσή τους να προβεί τώρα σε κάτι τέτοιο.

************************************

Το 1934, ο Έλι Φλωρ ζητά από τον Σελίν να καταγγείλει την δεξιά απειλή, ύστερα από τις φασιστικές εξεγέρσεις στις 6 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Ο Σελίν γράφει δύο επιστολές, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του '34, αντίστοιχα, ως απάντηση στο αίτημα του μεγάλου μυθιστοριογράφου. Οι επιστολές αυτές περιλαμβάνονται στο βιβλίο Lettres à la N.R.F.: Choix 1931-1961 (εκδόσεις Folio, 2011). 

18 Μαρτίου 1934

«Αγαπητέ φίλε,

Ξέρετε πόσο θαυμάζω, πόσο ενθουσιώδης είμαι, πόσο σέβομαι όλα όσα έχετε συλλογιστεί, δώσει και γράψει. Έχω κάνει πολλή χρήση του έργου σας. Έχω διαβάσει προσεκτικά, λεηλατήσει, και μάθει από τα κείμενά σας. Εξακολουθώ να το κάνω και πάντα θα το κάνω. Είστε ένας από τους σπάνιους δασκάλους μου, και αναμφίβολα ο πιο κοντινός, ο πιο άμεσος. Δεν έχει να κάνει με αυτό όταν εξεγείρομαι ενάντια στις τωρινές ντιρεκτίβες σας. Απολύτως αρνούμαι να συνταχθώ σε αυτήν την πλευρά ή την άλλη. Είμαι αναρχικός από την κορφή ως τα νύχια. Πάντα ήμουν και ποτέ δεν θα είμαι κάτι άλλο. Όλοι με έχουν φτύσει, από την Ιζβέστια στους επίσημους Ναζί, ο M. de Regnier, ο Comodia, ο Stavisky, ο πρόεδρος Dullin, όλοι τους σχεδόν με τους ίδιους ακριβώς όρους με έχουν κηρύξει απαράδεκτο, αχαρακτήριστο. Δεν το έχω κάνει αυτό επίτηδες, αλλά είναι ένα γεγονός. Δεν έχω πρόβλημα με αυτό, επειδή έχω δίκιο. Κάθε πολιτικό σύστημα είναι μια επιχείρηση υποκριτικού ναρκισσισμού που συνίσταται στην προβολή της προσωπικής ατιμίας των οπαδών του πάνω σε ένα σύστημα ή πάνω στους «άλλους». Ομολογώ ότι ζω αρκετά καλά· διακηρύσσω φωναχτά, συναισθηματικά, και δυνατά όλη την κοινή αηδιαστικότητα του ανθρώπου, από τη δεξιά μέχρι την αριστερά. Ποτέ δεν θα συγχωρεθώ γι’ αυτό. Από το θάνατο των παπάδων ο κόσμος δεν είναι τίποτα παρά δημαγωγία, τα σκατά διαρκώς κολακεύονται, και η ευθύνη απορρίπτεται μέσω ιδεολογικών και λεκτικών τέχνασμα. Δεν υπάρχει πια μεταμέλεια· δεν υπάρχει τίποτα παρά άσματα εξέγερσης και ελπίδας. Αλλά ελπίδα για ποιό πράγμα; Ότι τα σκατά θα αρχίσουν να μυρίζουν όμορφα; Αγαπητέ μου φίλε, δεν έχω προδώσει κανέναν, δεν ζητώ τίποτα από κανέναν. Πιθανώς θα εκτελεστώ (θα υπάρξουν πολλοί για να το κάνουν αυτό). Τόσο ο Λένιν όσο και ο Ναπολέων απέτυχαν στις υποθέσεις τους. Είχαν πραγματοποιηθεί επιθέτοντας πυρωμένες ράβδους και φωνάζοντας μια θεραπεία. Ανοησίες. Όλος αυτός ο επαναστατικός κυνισμός (ΟΧΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΣΑΣ) δεν είναι τίποτα παρά χυδαίος, αιώνιος εγωκεντρισμός οπλισμένος με καινούργιες κομπίνες. Αν οργανωνόταν όπως ο κομμουνισμός τότε θα δείτε πραγματικά κάτι. Πιο άθλιος από τους προηγούμενους. Τους ξέρω καλά, τους απόστολους και τους ήρωες, από τη δεξιά μέχρι την αριστερά. Έχω ζήσει μαζί τους μέρα νύχτα εδώ και τριάντα χρόνια. Επανάσταση. Αμέσως. Αλλά πρώτα από τον εαυτό τους. Όχι αυτές οι τεμπέλικες ψυχές και πνεύματα, κοκτέιλ ή απεριτίφ Πικόν. Γιατί να διαλέξεις;»

LFC


Απρίλης 1934

«Αγαπητέ φίλε,

Πάντα ήμουν αναρχικός: Ποτέ δεν έχω ψηφίσει και ποτέ δεν θα ψηφίσω για τίποτε ή οποιονδήποτε. Δεν πιστεύω στον άνθρωπο. Γιατί θέλατε να αρχίσω ξαφνικά να παίζω το μεγάφωνο μόνο και μόνο επειδή μια ντουζίνα αποτυχίες το παίζουν τριγύρω μου, εγώ που παίζω το πιάνο με ουρά αρκετά καλά; Γιατί; Για να είμαι στο ίδιο ύψος με αυτούς τους συρρικνωμένους, δυσκοίλιους, ζηλόφθονους, απεχθείς μπάσταρδους; Αυτό είναι όντως αστείο. Δεν έχω τίποτα κοινό με αυτούς τους καστράτους που φωνάζουν τις χοντροκομμένες εικασίες τους και δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Βλέπετε τον εαυτό σας να σκέφτεται και να λειτουργεί κάτω από την εξουσία του υπερ-μαλάκα Αραγκόν, για παράδειγμα; Αυτό είναι το μέλλον; Αυτός που όλοι θέλουν από μένα να λατρεύω είναι ο Αραγκόν; Φτου! Εάν ήταν όλοι τους λιγότερο τεμπέληδες, εάν ήταν τόσο καλής θελήσεως όπως λένε, θα έκαναν ό,τι έχω κάνει εγώ αντί να ενοχλούν τους πάντες με τις λάθος νότες τους. Σπρώχνουν την επανάστασή τους μακρύτερα στο μέλλον αντί να τη φέρνουν κοντύτερα. Μοιάζουν με εκείνα τα αρσενικά που δεν έχουν πλέον ένστικτα, που πληγώνουν γυναίκες και ποτέ δεν τις κάνουν να τελειώσουν. Δεν αισθάνεστε, φίλε μου, την υποκρισία, τον ανείπωτο Ταρτουφισμό όλων αυτών των εγγαστρίμυθων σλόγκαν; Το σύμπλεγμα κατωτερότητας όλων αυτών των ηγετών είναι χειροπιαστό. Το μίσος τους για το οτιδήποτε τους επισκιάζει, οτιδήποτε δεν καταλαβαίνουν μπορεί ξεκάθαρα να ιδωθεί. Είναι τόσο φανατικοί στο να μειώνουν, να καταστρέφουν, να λερώνουν, να κλαδεύουν την ίδια την αρχή της ζωής όσο ο τελευταίος παπάς του Μεσαίωνα. Ίσως ο ένας ή ο άλλος από αυτούς θα με εκτελέσει. Οι Ναζί με μισούν όσο και οι σοσιαλιστές, και οι κομμουνιστές επίσης, για να μην αναφέρω τον Henri de Regnier και τον Comodia και τον Stavisky. Είναι όλοι τους σε συμφωνία όταν πρόκειται για το μίσος τους για μένα. Τα πάντα επιτρέπονται εκτός από το να αμφιβάλλει κανείς για τον άνθρωπο. Ύστερα κανένα χαζολόγημα δεν επιτρέπεται. Είμαι η απόδειξη γι’ αυτό. Αλλά τους έχω χεσμένους όλους».

Στοργικά δικός σας
L-F Céline

(Στο περιθώριο: «Δεν ζητώ τίποτα από κανέναν. Οι νέοι είναι ανίδεοι και πάνε οπουδήποτε ο λυρισμός τους τούς λέει να πάνε».)