Round Mountain, Νεβάδα / Αλ Μάζαρικ


αργά το βράδυ ο άνεμος γίνεται
μίμος ένα είδος ηχούς
μέρος της μεγάλης φιλαρμονικής
των κογιότ της ερήμου
ομάδες με ταμπούρλα και σάλπιγγες

τρομάζοντας τις μοναδικές αγελάδες
σ’ αυτό το μέρος του κόσμου
που’ χουν τόσο γλυκό φασκόμηλο
να βοσκήσουν

κι αν είσαι ξύπνιος μέχρι αργά
διαβάζοντας την πέτρινη πλάκα
του φεγγαριού

ή προσπαθείς να καταλάβεις τον
κώδικα των ονείρων σ’ ένα χάρτη
εξόδου απ’ αυτό το μέρος

μπορείς να δεις ανθρακωρύχους σε
φορτηγά που έρχονται και φεύγουν

τα δρομολόγιά τους ένας κύκλος
απ’ τη νταλίκα στο βουνό
κι απ’ το βουνό στη νταλίκα

κι αν είσαι ακόμη εδώ
το πρωί μπορείς να
περπατήσεις σε έρημο νεκροταφείο

ακολουθώντας τις αγελάδες και τον άνεμο
μπορείς να δεις πλαστικά λουλούδια
μέσα σε σκουριασμένες κονσέρβες
να ξεπετάγονται μέσα από πέτρινους τάφους

μπορείς να δεις τις ημερομηνίες
να δεις πως κανείς δε μένει αρκετά
ώστε να πεθάνει εδώ

στοίβες αγριόχορτων και πλαστικά λουλούδια
σ’ έναν πεσμένο φράκτη
με τον ήλιο να βρίσκεται στη γραμμή εκκίνησης
έτοιμος να διασχίσει την κοιλάδα

και τις εκατοντάδες των ελαστικών
που συγκρατούν οροφές τροχόσπιτων
το κέντρο του στόχου
ντόνατς για τον πεινασμένο άνεμο


Μετάφραση: Γιώτα Παναγιώτου

[Ποίημα, που μαζί με μερικά ακόμη, δεν μπήκε στην έντυπη μορφή του αφιερώματος που υπάρχει στο τέταρτο τεύχος του Straw Dogs magazine, για τον Αλ Μάζαρικ]

...και για μουσικό χαλί, στο repeat αυτό...